Για επικοινωνία:

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

Το Πικραμένο Παιδί, κάτω από του 
φεγγάρι περνάει, τραγουδάει και το 
φεγγάρι σε κομμάτια σπάει,
από το στίχου του τον πόνο,
αγάπησα λεει στο τραγούδ ιτου 
αγάπησα και δεν το μετανιώνω,
θα υποφέρω κι αυτό τον πόνο,
Τα κομμάτια από το φεγγάρι,
πέφτουν πάνω στα μαλλιά
του Πικραμένου Παιδιού,
και του φωτίζουν το κορμί,
κι αυτό, τραγουδάει και λέει
του φεγγαριού το φως, 
είναι η γλύκα του έρωτα του πικρού. 

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

ποιητική βραδυά

ΘΑ  ΧΑΡΟΥΜΕ  ΝΑ  ΣΑΣ  ΔΟΥΜΕ  ΕΚΕΙ
ΚΑΦΕ ΒΙΒΛΙΟ ΙΔΙΩΝΥΜΟΝ
ΚΟΡΑΗ  11α  ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ ΠΛΑΤ  ΑΓΙΟΥ  ΓΕΩΡΓΙΟΥ

στις ...πεμπτη  6  ΜΑΗ  6.μμ
MANOLO
ΘΕΑΤΡΟ ΔΡΟΜΟΥ “Η ΣΤΕΓΗ”
Στο “Καφέ Βιβλιοπωλείο Ιδιώνυμο”
Κοραή 11Α' Κορυδαλλός (πλατεία Αγ. Γεωργίου) τηλ: 2104950716

Το Σάββατο 5 Μαρτίου 2016 στις 6:00 το απόγευμα.
Θα παρασταθεί το θεατρικό έργο “Οι Λογαριασμοί”, σε παράσταση θεάτρου δρόμου.
Με το Μανόλο.
Μια απόπειρα, θεατρικού δοκιμίου, για ένα σύγχρονο θέμα, που απασχολεί τους περισσότερους πολίτες στη σύγχρονη κοινωνία, διάρκειας 10 λεπτών.
Μετά το τέλος της παράστασης, θα απαγγείλουν ποιήματά τους, οι ποιητές που αναφέρονται εδώ, μαζί με όποιον ποιητή η ποιήτρια βρεθεί στο χώρο που θα γίνει το event, με γενικό τίτλο, “Παραδείσια ποιήματα Γήινων καταστάσεων”.

Καραντώνης Γιωργ. Κουταρέλης Δημήτρης
Παπαδόπουλος Αντώνης Δημητρόπουλος Γιάννης
Παπαδόπουλος Θεοχάρης Καμπάδαης Σταύρος
Αδαμίδης Γιώργος, θα διαβάσει μια ποιητική ιστορική αφήγηση

Θα συμμετέχει και η ομάδα των “Ξωτικών της Ποίησης”
Μαργαρίτη Βασιλική
Θράπας Γιάννης
Πανανουδάκης Αναστάσης
Κοτσίδης Άρης
Χαλιακόπουλος Γρηγόρης



Κυριακή, 23 Μαΐου 2010

Παρασκευή, 9 Απριλίου 2010

Εγώ δεν είμαι ποιητης είμαι
το παιδί ποιήμα



Επεισόδιo

Πίσω από τον καθρέπτη
που κοιτάζεις το πρόσωπό σου
βρίσκεται ο τοίχος
που δεν μπορείς να σπάσεις.

Αναμονή

Πάνω από τη χώρα
κοίταζε τα πλοία στο
λιμάνι χωρίς να τα
ξεχωρίζει μεταξύ τους.

Έτσι ζούσε με την ελπίδα
πως εκείνο που
πήρε τον αγαπημένο
δεν επέστρεψε ακόμη.

Έμμα Βάγια (ΜΑΝΟΛΟ)


Σε Γνωρίζω

Σε γνωρίζω τόσο λίγο για να μαντέψω
τι λένε τα μάτια σου,
Σε γνωρίζω τόσο λίγο για να μαντέψω
τον κάθε κτύπο της καρδίας σου,
Σε γνωρίζω τόσο λίγο για να μετρήσω
πόσες νυχτιές ξαγρύπνισμα για εσένα.

Είσαι το κορίτσι που γνώρισα
να κλαίει ακουμπισμένο πάνω στα γόνατα του
είμαι το αγόρι που είδα πάνω στο δάκρυ σου το πρόσωπο μου.

Είναι, πίστεψε το κι εσύ πολύ λίγος ο καιρός που σε
γνωρίζω και δεν φτάνει να μετρήσω πόσο βαθιά
μέσα στην καρδία μου πονώ.

Είναι τόσο λίγο και θα με νοιώσεις
όταν τη στάχτη από τη φωτιά
πιάσεις στα χέρια σου που θα καίει
την ανάσα του τελευταίου ασπασμού μου.


Το Φεγγάρι Θέλει Πότισμα

Το φεγγάρι θέλει πότισμα,
έκλαψε πολύ τούτη τη νύχτα,
έκλαψε πολύ τούτη τη νύχτα.

Ο τα δέντρα σ'αυτό τον κήπο
θέλουν πότισμα έκλαψαν,
πολύ τούτη τη νύχτα
έκλαψαν πολύ τούτη τη νύχτα.

Η πόρτα σ'αυτό το σπίτι
θέλει λάδωμα τρίζει
τόσο λυπημένα τόσο απελπισμένα
και ο απέναντι μαλώνει με τη γυναίκα του.

Έμμα Βάγιας (ΜΑΝΟΛΟ)


Ελπίζω

Είναι κι' αυτό ένα τραύμα
και δεν θέλω να με θεραπεύσει πότε
είναι μια αμαρτία π[ου κουβαλάω μέσα μου
χωρίς να ξέρω αν πρέπει να τη ν κουβαλάω
χωριανά ξέρω αν θέλω να απαλλαγώ από αυτή την αμαρτία
΄


φυσάει πόνο στων λουλουδιών το άρωμα
έλα και πάρε με απ εδώ αγέρι
κράτησε την υπόσχεση σού και πάρεμε από εδώ τώρα που
αυτή δεν ξέρει τίποτα τώρα που δεν υποψιάζεται τίποτα
έλα και πάρε με από εδώ γιατί αν δεν κρατήσεις άνεμε σου το λέω την υπόσχεση σου
φυσάει για πάντα στων λουλουδιών το άρωμα

κι αυτό θα είναι κακό για όλους




Ερωτι-ματικο


Πού ν'αποθέσω τη φλόγα της καρδίας μου
φοβάμαι μην μου την κλέψουν.

Γιατί μέσα στη λάβα της που με καίει υπάρχεις εσύ.



Απίθανο

Όποια λέξη κι' αν γράψω
πάνω στο χαρτί σχηματίζεται
η μορφή σου.

Έμμα Βάγιας (ΜΑΝΟΛΟ)